او مي‌آيـــــــد ...

هـوالـرّب

 

مردي مي آيد زخورشيد ...

به ياد او كه روزي خواهد آمد ز سمت مشرق جغرافياي عرفاني!

 زمين آب مي خواهد، آسمان آب مي خواهد، قلب ها تشنه اند،چشم ها از عطش ترك خورده اند، فرياد واعطشا از حلقوم زمين و زمينيان برخاسته است، ماهي ها دعا مي كنند و پرندگان نيز. ساكنان بي تاب و عطشان زمين، دست فرا چشم خويش گرفته ـ تا ناكجاـ خيره به راه  نگرانند و چشم انتظار.

 

اين انتظار، تنها روح اميد است- تنها راه نجات ـ تولدي دوباره اما

 نامكرر، در اين تن مرده همچو انفاس مسيحايي...  

 

ارسالي از طرف دوستان و برگرفته از اينترنت

خدانگهدار

ظهرهنگام